Telefon:
+ 48 788 755 254
Adres:
Jadachy 98 b,
39-442 Chmielów

Badanie kabla SN na inwestycji trwa zwykle od 4 do 8 godzin na jeden odcinek kablowy i wymaga, aby kabel był ułożony, zakończony głowicami po obu stronach, wyłączony spod napięcia, odłączony od rozdzielnic i uziemiony. Po stronie inwestora lub wykonawcy potrzebne są: dostęp do obu końców kabla, dopuszczenie do prac (polecenie pisemne lub zgoda właściciela instalacji) oraz podstawowe dane linii (typ kabla, długość, napięcie znamionowe). Elektrolab przyjeżdża z przenośnym zestawem probierczym VLF 0,1 Hz, wykonuje komplet siedmiu pomiarów i przekazuje protokół w formacie akceptowanym przez operatorów sieci dystrybucyjnych.
Przed przyjazdem laboratorium kabel SN musi być kompletnie zmontowany, wyłączony, odłączony od pozostałej instalacji na obu końcach i uziemiony. Badanie odbiorcze wykonuje się na skończonym odcinku: od głowicy do głowicy, z zamontowanymi mufami, ponieważ to właśnie osprzęt jest głównym przedmiotem oceny w pomiarze wyładowań niezupełnych. Kabel bez głowic lub z tymczasowymi zakończeniami nie nadaje się do próby napięciowej.
Lista kontrolna przed dniem pomiarów:
Najczęstszy powód straconego dnia pomiarowego to kabel, który w dniu badania jest jeszcze podłączony do rozdzielnicy albo do którego drugiego końca nie da się dojechać. Warto potwierdzić te dwa punkty dzień wcześniej.
Dopuszczenie do badania kabla SN wydaje właściciel lub użytkownik instalacji, a na sieci operatora dystrybucyjnego robi to służba ruchu OSD na podstawie polecenia pisemnego, zgodnie z instrukcją organizacji bezpiecznej pracy obowiązującą u danego operatora. Na inwestycji przed przyłączeniem, gdy kabel nie jest jeszcze częścią sieci OSD, dopuszczenie wydaje kierownik budowy lub wyznaczony elektryk z uprawnieniami po stronie wykonawcy.
Od strony formalnej laboratorium potrzebuje dwóch rzeczy: potwierdzenia, że kabel jest wyłączony i odłączony na obu końcach, oraz zgody na przyłożenie napięcia probierczego, które dla kabla 15 kV wynosi około 26 kV, a dla kabla 30 kV około 52 kV. Elektrolab przyjeżdża z własnym zestawem probierczym i sprzętem do rozładowania kabla po próbie. Jeżeli badanie odbywa się na terenie zakładu przemysłowego, zwykle konieczne jest jeszcze szkolenie stanowiskowe BHP przy wejściu i przepustka na wjazd samochodu pomiarowego.
Dzień pomiarów zaczyna się od potwierdzenia wyłączenia i uziemienia kabla, następnie laboratorium podłącza zestaw pomiarowy do jednego końca linii, a drugi koniec pozostaje rozizolowany, i wykonuje siedem badań w ustalonej kolejności. Z perspektywy inwestora przebieg wygląda następująco.
Pracownicy Elektrolab spotykają się z osobą dopuszczającą, sprawdzają dokumentację linii i wizualnie oceniają obie głowice. Ustalana jest strefa pracy wokół badanego końca kabla, ponieważ w trakcie próby napięciowej nikt poza obsługą zestawu nie może się w niej znajdować.
Drugi koniec kabla musi być odłączony, rozizolowany i zabezpieczony przed dotknięciem, ponieważ w czasie próby na głowicy po tej stronie występuje pełne napięcie probiercze. Jeżeli drugi koniec znajduje się w stacji, pole kablowe jest oznaczane i zamykane. Odległość między końcami nie ma znaczenia dla samego pomiaru, ale ma znaczenie dla logistyki: przy odcinkach kilkukilometrowych potrzebna jest łączność między osobą przy drugim końcu a obsługą zestawu.
Pierwsze trzy pomiary trwają łącznie około godziny i wykluczają grube błędy montażowe przed przyłożeniem wysokiego napięcia. Pomiar rezystancji izolacji żył wykonuje się napięciem 2,5 kV DC, sprawdzenie ciągłości potwierdza, że fazy nie zostały zamienione w mufach, a próba szczelności powłoki napięciem 5 kV DC przez 1 minutę na fazę sprawdza, czy zewnętrzna osłona kabla nie została uszkodzona podczas układania.
Próba napięciowa VLF 0,1 Hz napięciem 3xUo trwa 60 minut na każdą fazę, zgodnie z normą PN-HD 620, i jest najdłuższym elementem badania. Dla kabla trójfazowego to minimum 3 godziny samego próbowania. W tym czasie zestaw pracuje automatycznie, obsługa monitoruje prąd upływu i parametry, a inwestor nie musi być obecny przy stanowisku. Po każdej fazie kabel jest kontrolowanie rozładowywany i uziemiany przed przełączeniem na kolejną.
Pomiar tangensa delta i WNZ wykonuje się w jednej sesji, bezpośrednio po próbie napięciowej, co zajmuje około godziny dla trzech faz. Zestaw podaje napięcie stopniowo (typowo 0,5xUo, 1xUo, 1,5xUo, 2xUo) i rejestruje straty dielektryczne oraz lokalizację wyładowań wzdłuż kabla. Wynikiem jest mapa WNZ z odległością do ewentualnych defektów oraz napięcia zapłonu (PDIV) i gaśnięcia (PDEV). Jeżeli mapa pokazuje skupisko wyładowań w miejscu mufy, inwestor dowiaduje się o tym jeszcze tego samego dnia, na miejscu.
Po zakończeniu pomiarów kabel jest rozładowywany drążkiem, uziemiany na obu końcach i przekazywany z powrotem osobie dopuszczającej. Laboratorium demontuje zestaw, a inwestor lub wykonawca może przystąpić do ponownego podłączenia kabla do rozdzielnic. Czynność ta nie należy do zakresu badania i wykonuje ją wykonawca robót.
Protokół z badań przygotowywany jest w dedykowanym oprogramowaniu pomiarowym i przekazywany po opracowaniu wyników. Wstępną informację o wyniku (pozytywny lub wykryty defekt) inwestor otrzymuje ustnie na koniec dnia pomiarów. Zakres protokołu opisujemy szczegółowo na stronie badań odbiorczych kabli SN z próbą VLF, WNZ i tangensem delta.
Planujesz odbiór linii kablowej SN?
ELEKTROLAB wykonuje badania odbiorcze kabli SN 6, 15 i 30 kV z próbą napięciową VLF 0,1 Hz, pomiarem WNZ i tangensem delta zgodnie z PN-HD 620. Przyjeżdżamy na inwestycję w całym kraju i przekazujemy protokół akceptowany przez operatorów sieci.
Wyceń badanie kabla SNBadanie jednego odcinka kabla SN trwa od 4 do 8 godzin, a czas wydłużają przede wszystkim długi odcinek, większa liczba faz badanych osobno, problemy z dostępem do końców kabla oraz konieczność powtórzenia próby po wykryciu defektu. Sama próba VLF to stałe 3 godziny dla trzech faz, reszta zależy od organizacji na budowie.
Co realnie wydłuża dzień:
Przy inwestycjach z wieloma odcinkami (stacje abonenckie, farmy PV, zakłady przemysłowe) badania planuje się na kilka dni, a najsprawniej przebiegają wtedy, gdy kilka odcinków kończy się w tej samej stacji i zestaw pomiarowy nie musi zmieniać lokalizacji.
Jeżeli kabel nie przejdzie próby napięciowej lub pomiar WNZ wskaże defekt, laboratorium podaje lokalizację uszkodzenia, wykonawca naprawia lub wymienia wskazany element (najczęściej mufę lub głowicę), a następnie cały cykl badań powtarza się od początku. Przeskok podczas próby VLF oznacza, że wada istniała przed badaniem i ujawniłaby się w eksploatacji.
Dla inwestora ważne są dwie rzeczy. Po pierwsze, wynik negatywny w dniu odbioru jest tańszy niż awaria po załączeniu, bo wykonawca nadal jest na budowie i naprawa odbywa się w ramach robót, a nie z gwarancji. Po drugie, warto zaplanować badania z zapasem przynajmniej kilku dni przed terminem przyłączenia, żeby ewentualna naprawa i powtórna próba nie przesunęły uruchomienia.
Badanie kabla SN warto zgłosić do laboratorium z wyprzedzeniem, podając typ i długość kabla, napięcie znamionowe, liczbę odcinków, lokalizację obu końców oraz kontakt do osoby dopuszczającej. Na tej podstawie Elektrolab przygotowuje wycenę i termin, a w dniu pomiarów przyjeżdża z kompletnym zestawem na inwestycję na terenie całego kraju.
Jeżeli przygotowujesz odbiór linii kablowej SN, skorzystaj z formularza wyceny na stronie prób napięciowych i badań odbiorczych kabli SN lub umów konsultację telefonicznie. Ustalenie szczegółów przed terminem odbioru robót pozwala wpisać badania w harmonogram inwestycji zamiast szukać terminu w ostatniej chwili.
Nie przez cały czas. Obecność osoby dopuszczającej jest konieczna na początku (wydanie dopuszczenia, otwarcie stacji) i na końcu (odbiór kabla z powrotem). W trakcie próby napięciowej, która trwa 3 godziny dla trzech faz, wystarczy dostępność telefoniczna.
Nie, badanie można wykonać na kablu w otwartym wykopie, o ile jest ułożony na docelowej trasie i ma zamontowane głowice. W praktyce jednak najlepiej badać kabel po zasypaniu, bo uszkodzenia powłoki powstają najczęściej właśnie podczas zasypywania i zagęszczania gruntu.
Mokre głowice zewnętrzne zaburzają pomiar tangensa delta i WNZ, dlatego badania na głowicach napowietrznych planuje się przy suchej pogodzie. Głowice wewnętrzne w stacjach można badać niezależnie od pogody.
Nie, odłączenie i ponowne podłączenie kabla należy do wykonawcy robót lub służb eksploatacji. Laboratorium podłącza wyłącznie własny zestaw pomiarowy do odłączonego i uziemionego kabla.
Wynik badania nie traci ważności z upływem czasu, o ile kabel nie był w międzyczasie naruszony (prace ziemne w pobliżu, przenoszenie głowic, dodatkowe mufy). Jeżeli między badaniem a załączeniem wykonano prace przy kablu, badanie należy powtórzyć.